Net als ieder jaar, vallen de blaadjes van de bomen en krijg ik een obsessie voor treinen. Omdat ik deze “kut weer” depressie aan voel komen mag ik ieder jaar wanneer het de kop opsteekt een receptie bestellen met mijn zorgvuldig uitgekozen antidepresievum. Een aantal tabletjes en je bent weer helemaal jezelf en is een trein een trein, en geen potentieel moordwapen.

Nu zal ik het eens hebben over het antidepressievum in kwestie, dit is een zogehete fluoxetine, een bijwerking: bier is maal drie, en vermoeidheid maal vier. Drie maanden per jaar? Nou daar valt mee te leven.

Dit jaar ben ik wat vermoeider, baan kwijt en bezig het leven weer op de rollen te krijgen. Waren het niet dat er een mannetjes mens is opgedoken in mijn leven die het daten waard is. Die het waard is om mijn hart uit te rukken, mij te kwetsen en me weer te verlaten. Met als gevolg dat ik alleen nog maar banger word voor mannen dan ik al ben. Lastig soms. En helemaal in de periode van het jaar, die van mij het liefst heel snel over mag zijn.

Maar goed deze energie krijg ik er dus bij. Na toch een het ander aan ge-ja-nee hebben we een eerste date gehad. Waarom is dit niet op rolletjes gegaan, nou… daar wijdt ik niet te ver over uit, maar het komt erop neer dat deze man eigenlijk een verboden vrucht is. Internet is een open medium.

Na een zeer geslaagde eerste date, waaraan vooraf een moeizame start van afspreken ging. Inmiddels ging de zin op ex van ex hartsvriendin of in turbotaal, mijn ex BFF. Afgelopen zondag hebben we een tweede date gehad, eigenlijk stond er voor vorige week donderdagavond een date gepland, maar goed… toen was ik bezig met het tellen van de blaadjes in de tuin, hoeveel er wel niet van de bomen vielen en had ik mijn eerste tabletje ingenomen. Niet juist om te daten.

De man persoon in kwestie heeft tot 3 keer toe een afzegging van mij gerespecteerd, in verband met mijn burn out etcetera. Vorige week staat hij proforma aan de baan te loeren, wanneer ik met een opgevoerde stofzuiger spelletjes aan het doen ben met een snelheid van 218.5 km per uur. EN als klap op de vuurpijl neemt hij een door mij, verkeerd verstuurde sms zodanig serieus op dat hij 4 uur voor de uiteindelijke finish van 80 opgevoerde stofzuigers, in een manege stond te wachten, enkel en alleen omdat ik zo stom was niet even een rectificatie te sturen. Ik noem dit positiviteit en respect, een prachtige eigenschap die ook wel heel griezelig is, als je jezelf eigenlijk voorneemt dan mannen gevaarlijke objecten zijn.

Resume afgelopen zondag ben ik de hele dag met de paarden en mijn ouders en vrienden aan het mennen geweest, we zijn nog lekker uit eten geweest, en ik ben heel moe geworden. Vermoeidheid maal vier. Dit houd in dat het dan lijkt alsof je dronken bent, je gaat een soort van trippen, het vergifstofje in het groen-paarse tabletje drukt me dan met mijn neus op de feiten.

Omdat de date in kwestie al meerdere malen had laten weten echt uit te kijken naar onze ontmoeting kon ik natuurlijk niet wederom afzeggen, en heb ik het motto ingezet: take me as I am. Op dat moment, qua spraak en evenwicht bijna dronken, afwezig of te euforisch. Ik heb het in ieder geval eerlijk toegegeven aan hem. We hebben een fijne date gehad wederom, maar ik voelde wel dat mijn rare spraak toch wel vraagtekens opriep. Toen ik uiteindelijk nog een biertje wilde nemen bemoeide de prozacjes zich ermee. Dit ging gewoon niet meer. Ik werd ineens heel raar in mijn hoofd. Nogmaals het was erg leuk, maar ik schaam me op dergelijke momenten voor het feit dat ik last heb van zon depressie en dan ondersteund moet worden. Echter denk ik niet dat de man in kwestie hier een enorm zwaar probleem aanhangt.

Maar goed, een tweede date waarbij dit gebeurt is natuurlijk minder leuk. Daarom heb ik hem maandagavond maar even gebeld en hebben we gelijk een derde ontmoeting gepland. Aankomende zaterdag, daar heb ik best wel heel veel zin in! Gaan een dvd’tje checken. Ik veronderstel dat het goed gaat komen.

Wel ben ik op het moment natuurlijk weer wat onzeker, bang om gekwetst te gaan worden, of bang om het feit dat ik natuurlijk niet als moeders mooiste over ben gekomen, spraakgebrek en een gezicht wat net is gezandstraalt met microdermobrasie. Om een mooie lichte huid weer te krijgen. Zaterdag zijn deze littekentjes verdwenen, en ik zorg dat ik goed heb geslappen. Immers, als ik mijn hart nu wil gaan openstellen voor iemand, moet ik zorgen dat het aan niets ontbreekt.

De reden dat ik nu natuurlijk weer onzeker ben is het feit dat ik niet veel reacties op smsjes krijg. Strange he… eerder krijg ik heel veel smsjes maar nu is het wat rustiger. Dan denk ik natuurlijk meteen weer dat het met mijn spraakgebrek te maken heeft. Kan ik me niet voorstellen en al hoop ik het niet, hoop ik dat het het volgende betreft. In het begin heb ik behoorlijk hard to get gespeeld, wat trager op smsjes of mailtjes reageren. Tja, angst he, angst om een leuke man tegen te komen, misschien en hopelijk word ik daar nu indirect een beetje voor gestraft.

Als je nou veel teleurstellingen hebt moeten verdragen als het om mannen gaat, je mishandeld bent, misbruikt, en alleen voor het plezier, dan krijg je een muur om je hart, liefde en leven. Mocht dit nou goed uitpakken en doorzetten? Dan heeft de prozac een duit in het zakje gedaan, dan kan ik waarschijnlijk alles aan. Misschien is dit dan toch de man die mij neemt zoals ik ben met alle eigenaardigheden erop en eraan. We zullen het zien en gaan mee maken. Echter heeft date nummer 2 er nu wel voor gezorgt dat ik het gevoel heb even een stapje harder te moeten lopen om deze mannetjes mens, niet uit mijn vingers te laten glippen. Misschien is alles dan toch niet zonder reden.

Anders had ik het misschien wel nooit gedaan…. Op naar zaterdag en het volgende column.

Liefs Marieke

• het is niet de bedoeling personen in kwestie te kwetsen of ervoor te laten vliegen
• de posts zijn passages uit het boek wat ik aan het schrijven ben, en komen soms anders over
• ik wil met de blogs de keuzes weergeven van een jonge vrouw die op zoek is naar haar eigen waarde, en haar positie in het leven, hierbij heb ik gekozen om de brutere zaken allereerst te noemen
• zijn er vragen over mijn posts/site mag er altijd naar mijzelf gemaild worden mariekeey@hotmail.com ieder antwoord zal discreet gegeven worden omdat ik 0,0 herkenning naar buiten wil brengen over de personen die in mijn leven gepasseerd zijn.
• ook wil ik meedelen dat er rond mij nogal wat Rumor is geweest met betrekking tot mijn persoon in de rallysport. Slechts 1 persoon heeft de revue gepasseerd in de 10 jaar dat ik in de rallysport mezelf nuttig maak als navigator. Ik ben van mening dat men een eigen leven zou moeten zoeken in plaats van hierover rumor te maken.
• Deze website is geen roep om aandacht. Deze website is een roep van herkenning voor vrouwen die mogelijk denken dat hun man vreemd gaat, of een steun voor vrouwen die zich in een zelfde situatie bevinden, je bent niet alleen in dergelijke lastige situaties.

Omdat er uiteenlopende reacties zijn gekomen op de persoonlijke blogs, maak ik nu de keuze om de mildere ‘kwesties’ uite het boek naar voren te brengen. En laat ik de singles blogs momenteel even buiten schot.

Ik wil al mijn vriendinnen bedanken voor hun steun die ze mij geven in het schrijven van mijn posts/boek. En de bijbehorende positieve, negatieve en zeer scherpe feedback.

coming up this evening. Spanning, sensatie, sexy en scherp maar bovenal… humoristisch

Laatste sms ontvangen: okay, weltrusten, ik sla de hand wel weer aan mezelf X

Word vervolgt ………………….

Bron: twitpic, @nickyhilton, “tweedle tweedle tweedle tweet tweet tweet”

Kort na het verhaal van Mr X volgde dit verhaal. Eigenlijk was ik nog best wel onder de indruk wat mijn naïeve ik was overkomen. Dat ik het zo ver had laten komen.

Op een mooie avond had ik mezelf voor de uitdaging eens aangemeld op Relatieplanet. Ik had al eens gehoord dat “hij” zich daar ook bevond en een afspraak altijd afsloot met “neem je tandenborstel mee” Zeker als ik was reageerde ik op deze “stratenmaker”

De persoon in kwestie kende ik dus al waardoor het ijs snel gebroken was. Ik had zin in aandacht, dus ‘why not’ na een en ander aan mailtjes over en weer spraken we dezelfde avond nog af.

Om 21:30 uur zou hij mij ophalen, er stopte een grote Audi voor de deur met een welgekleede man die mij aan de deur stond op te wachten. Wat deze charismatische persoon vergat was dat ik vanaf 20:30 uur al thuis had zitten ‘moed inzuipen’ ik vond het zo eng om zomaar met zo’n “sexbeest” af te spreken. Dat hij vrouwen playde wist ik immers.

Het ijs was snel gebroken, we hadden een gezamelijke interesse waar we honderd uit over spraken. Uiteindelijk had ik mijn zakken al zo vol dat we richting mijn huis gingen. Toen we de kroeg uitstapte zoende hij me al. Oftewel, ik wist dat dit een avond met een staartje zou zijn. Echter vroeg hij niet om de tandenborstel in zijn laatste mail.

*de reden dat ik deze man de reuzenbaby noem is dat hij over hoffelijk, respectvol, aardig, goeduitziend en lief is, alleen tussen de lijnen door is het een echte badguy.

Bij mij thuis aangekomen ging natuurlijk alles fout, de auto van mijn pa stond nog bij mij thuis, die moest nog terug naar mijn ouders, die was ik in de opwelling van het moment dus he-le-maal vergeten. Dus die moesten we nog terug brengen.

Zo gezegd zo gedaan, voordat we onze date onder het genot van een kopje koffie zouden voortzetten moesten we dus de auto nog even wegbrengen. De man in kwestie maakte geen problemen hierover en we reden met mijn kleine gele autootje weer huiswaarts.

Ordinair, ladderzat en in de richting van eerder een bouwvakker dan een welbespraakte jonge vrouw, hebben we onze dat op het laminaat voortgezet. Details laten zich raden.

In tegenstelling tot de andere ‘veroveringen’ was deze man single en kan ik mezelf verplaatsen in waarom hij nou eigenlijk zo’n player is. In mijn ogen is hij namelijk gewoon nog verliefd op z’n ex. Alleen door ‘cheaten’ is hij haar kwijtgeraakt. Hij vertelde: “de smsjes die ik aan die andere vrouw had gestuurd lagen uitgeschreven op mijn kussen, en mijn vrouw lag op de logeerkamer” het zal je overkomen, goh!

In deze periode was ik extreem labiel, ik stond op de wachtlijst voor een kliniek voor eetstoornissen, vloog mijn ouders en met name mijn moeder aan, en voelde me geen deel van de maatschappij omdat ik geen werk had. Het enige wat ik deed was voelen, door drank te misbruiken en mannen uit een bepaald profiel de kop helemaal dol maken.

Een maand later, toen ik net terug was uit Zweden spraken we weer af, ditmaal bij hem thuis. Dit ging me best wel ver eigenlijk. Maar… eens moest de eerste keer zijn. Dus ging dat ook weer door. Die dag had ik vanaf 7 uur ‘s ochtends op het vliegveld van Gotheborg gezeten, en ik vloog om 16 uur richting Dusseldorf terug. Dit impliceerde dat ik rond 18 uur opgehaald werd door mijn vader en om 21 uur zo’n beetje thuis was. Mezelf glad getrokken, en OP naar ‘de reuzebaby’ wel had ik deze man nog even een sms gestuurd dat ik heel zenuwachtig was en het een beetje eng vond.

Vlot hierna werd ik gebeld, dat hij geen mensenvlees lust en we er een gezellige avond van zouden maken. Eenmaal aangekomen bij het huis stond ik voor een enorm hek, ik weet nog welk muziekje er toen op de radio was, ‘frozen’ van Madonna, nog steeds als ik dat nummer hoor herinner ik me dit.

Het hek ging open en ik reed op een enorm huis af, heel groot grasveld alles! ik wist niet wat ik zag, tuurlijk wist ik dat hij in een redelijk optrekje woonde maar dit had ik niet verwacht!

Ik kwam aan bij een mooie witte boerderij, wit was hij volgens mij, mooie Porsche onder de carport, alles.

Toen ik binnenkwam, was het meer een landelijke keuken, gezellig deed het aan. Tot ik werd uitgenodigd verder te lopen, ZOIETS HAD IK NOG NOOIT GEZIEN! zo mooi ingericht (achteraf bleek dat door een binnenhuisarchitect te zijn gedaan) De vraag waar zullen we gaan zitten kwam: uhm tja… zijn er opties? ja die waren er, achter nog twee deuren bevonden zich een bar en een TV kamer. De bar was heel bijzonder qua aankleding, geweldig! ik wil het wel omschrijven maar vanuit privacy overwegingen voor deze persoon wil ik niet op de details ingaan.

De TV kamer vond ik het makkelijkst om te zeggen. Dus laten we daar gaan. “er hing een TV zo groot had ik echt nooit in het echt gezien, het eerste wat ik dacht was, daar kun je pas mooi porno op kijken! oh ja, en ONM wil ook wel” wat ik wilde drinken? tja wat heb je, die man had alles. Nou wat is dan het makkelijkste, eerste wat in mij opkwam was champagne, waarna er een heerlijk Moët op tafel kwam.

We maakte er een logeer partijtje van, immers toen ik was geland kreeg ik eindelijk de sms: “neem je tandenborstel mee” oftewel mijn missie was volbracht.

Deze man was zo hoffelijk! Ik werd getrakteerd op een warme jacuzzi met champagne, muziek door het hele huis van *Enrique Iglesias etc.

*deze man is van een bijzonder soort, deze masseert een vrouw uit zichzelf!

Details van de avond laten zich raden.

DE HELE NACHT heb ik wakker gelegen, A er lag in een kerel naast me wat ik niet trok. B moest ik naar de WC maar ik durfde niet, ik was omringt in mijn beleving door lichtjes die een alarm konden impliceren (hoe stom denk je dan?)  Uiteindelijk schraapte ik mijn moed bij elkaar en ging toch, godzijdank geen alarm.

De volgende ochtend weer lekker naar huis, ervaring rijker en een ding wist ik zeker:”doe mij nooit een rijke vent! niet een die al gesetteld is, ik durfde niet zomaar te lopen in het huis, durfde mijn sigaret niet af te tikken in angst as op de vloer te laten vallen, amper te bewegen op de bank omdat hij nogal duur voelde etc” En vergeet niet, een rijke man heb je nooit alleen! en zijn altijd druk!

Nog een week mailen over en weer en toen was het afgelopen, ik verneukte het zelf gewoon.

Tegenwoordig spreek ik de reuze baby nog steeds tijdens een vrijetijdsbesteding. Het is een lieve man, alleen denk ik wel eens dat hij niet gelukkig is, een beetje onzeker. Hij is “bevriend” met de “sweet-gangster-toy, naar zeggen pistolenpaultje” waar ik in deel 3 over zal vertellen, dat is een aanrader, aangezien deze persoon overal en steeds weer opduikt en hierbij iedere keer “murphy’s law” van toepassing is.

Tot morgen met deel 3 “naar zeggen pistolenpaultje” al kan ik me het “pistolen” niet voorstellen, wederom naïef?

Dit nummer wanneer ik het hoor staat nog steeds in een directe relatie tot ‘de reuze baby’

Je zal maar zo ontvangen worden als je de gevangenis voor 90 dagen betreedt. Hopen dat Lindsay zich staande kan houden in de gevangenis. Lindsay Good Luck!

Ik kan wel zeggen, dat de lieden uit deze post zichzelf zeer zeker zullen herkennen, al zal ik ze onder pseudo noemen. Zo gauw dit gelezen gaat worden zal er wat opschudding komen in de wereld waarin ik leef met betrekking tot mijn hobby’s. Niet erg, ik houd van uitdaging.

Dit is eigenlijk een periode uit mijn “liefdes”leven die met een aantal zaken te maken had. Ik viel enorm af, kreeg hierdoor veel mannelijk aandacht, jong, blond, maat 36 oftewel een ultiem lustobject voor de foute kerels onder het mannenras.

Zoals eerder genoemd verkeer ik in de mannenwerelden die bol staan van de rijke foute mannen, mannen met kinderen een vrouw en een zogenaamd gelukkig bestaan. Deze mannen zijn eigenlijk gewoon grote lafbekken. Ik praat nu uiteraard over een selecte groep mannen, ze zijn niet allemaal zo, maar waar macht heerst binnen deze werelden kom je onderstaand tegen.

Eind 2008 begon deze periode voor mij, ik verloor gewicht, zat psychisch niet goed en verloor mijn baan waardoor ik het gevoel had geen deel meer uit te maken van de maatschappij. Ook was ik single en kon er nog niet zo goed mee omgaan, dag in dag uit zat ik in mijn eigen huis met een bijstand, echt, dat wens je je grootste vijand nog niet toe.

Na een feest kreeg ik contact met een man, ik heb nooit vreemdgaan van zon man in mijn hoofd gehad, zo naief was ik. Naïef als ik was spraken we in een kroeg over msn, skype etc waarna ik hem ’s maandags heb toegevoegd op mijn skype. We spraken eigenlijk meteen al wel 8 uur op een dag, hij werkt amper nog en ik kwam de deur helemaal niet meer uit, bleef maar bij mijn pc. Wel was ik zo slim om alle gesprekken te bewaren, immers, het kon nog eens van pas komen.

De persoon in kwestie is enkele keren wezen koffie drinken, erg gezellig, hij werd ook steeds aantrekkelijker en dat terwijl hij vele jaren ouder was. Zelfs toen hij het had over het verlaten van vrouw en kinderen ging er bij mij geen lampje branden dat dit wel eens mis kon gaan, dat het wel oprechte aandacht was maar niet in dezelfde denkwijze als die van mij.

Uiteindelijk gebeurde er intieme dingen, toch liet ik het gebeuren, ik genoot van deze man. Stoer naar de buitenwereld maar een wereld vent van binnen. Hij nam wel eens boodschappen mee als hij kwam, hij was in alle jaren dat hij bij zijn vrouw was slechts weinig in de supermarkt geweest, maar omdat hij wist hoe ik ervoor stond deed hij dergelijke dingen. Hij glipte vaak weg van de zaak en kwam dan bij mij langs. En parkeerde de auto een eind bij mijn huis vandaan.

Tot ik een mailtje kreeg waarin stond: X is nu jarig, de hele familie is geweest, we hebben lekker gegeten, maar eigenlijk wil ik wel heel graag bij jou zijn. XX jou mannetje. Op dat moment moest ik al weten dat dit fout zou gaan, maar naief als ik was genoot ik van zijn aandacht.

Rond de kerst stond hij aangeslagen in mijn woonkamer en gaf me geld om wat leuks te gaan doen voor kerst. Hij vondt het zichtbaar moeilijk omdat met dergelijke dagen een dubbelleven kan opbreken. Met oud en nieuw konden we elkaar om 2.03 gelukkig nieuwjaar wensen, hij zou op een ongelijke minuut weglopen naar het toilet om alle mogelijke signalen naar de buitenwereld uit te wissen.

Vele en lange telefoongesprekken volgden. Ik voelde me een echte vrouw, het was prachtig. Totdat hij viel en een tijd niet kon komen. Chatten en mailen ging gewoon door.

Carnaval naderde en met een dronken kop verlinkte ik hem aan zijn beste vriend. Het zwijgen werd me teveel. Veel gedonder volgde en alle contact werd verbroken. Ik heb om hem gehuild terwijl ik wist waar ik mee bezig was. Nu een kleine anderhalf jaar na dato spreken we weer met elkaar en heb ik hem duidelijk gemaakt dat ik blij ben dat we weer volwassen met elkaar omgaan. Maar nog steeds is een per ongelukke aanraking een siddering. En verbeeld ik mij niet dat er bij hem ook wat zit dan. Maar ik ben verstandig.

In een recente mail werd mij nog medegedeeld dat ik er waarschijnlijk goed uitzag met betrekking tot bepaalde kledij. Ik heb mezelf toen behoedt voor een reactie die wederom mis zou gaan. Naast dat ik hem verloor, verloor ik door dit dubbelleven ook nog een vriendin.

Mr X was zo goed voor mij, dat ik hem altijd een plaatsje in mijn hart zal toevertrouwen.

In de zin van dat hij goed voor me was, betekend dat ik dat niet gewent was. Ik voelde me zo speciaal, terwijl het gewoon eigenlijk een hele foute en gevaarlijke situatie was. De chat gesprekken heb ik nog steeds. Leugens achterhalen zich en komen immers altijd uit. Dan maar eventueel vergeeld bewijsmateriaal.

Ik ben de single, dus ik ben altijd de foute.

Let wel, bovenstaand ben ik niet trots op en raad ik niemand aan.
Mijn volgende blog zal gaan over de episode die hierna volgde.

Hoi lieve lezers en lezeressen van dit blog. Ik ben Marieke ik kom uit Almelo, werk als marketingmanger in Enschede en voor de lol huppel ik zo nu en dan nog eens rond als modelletje. Oooh ja, ik ben jong maar zonder leeftijd, immers als ik straks rond de 40 zal zijn voel ik me misschien wel net zo jong als ik nu in real life ben. Mijn motto: je bent zo jong als je je voelt, en als ik mijn ware leeftijd zou zeggen, dan zou niemand me geloven. Immers ik ben altijd ouder overgekomen dan ik eigenlijk was, en nee, dat is echt niet leuk, maar wat doe je eraan? En soms kom ik wel eens arrogant over, ach… ik weet gewoon wat ik wil, maar ben over veel zaken extreem onzeker.

Ik zit in de auto en paardensport, houd van shoppen, exclusieve lifestyle, vrienden en gezelligheid, je mag me ’s nachts wakker maken voor een goed glas champagne of een lekkere tafel sushi. Verder word ik nog regelmatig herkend als: “zij die in daten in het donker zat” een zwak moment uit mijn leven.

In mijn blogs wil ik in spreektaal een stukje van mezelf aan jullie geven, hierin zullen jullie ook lezen dat ik soms scherp van de tongriem ben, en mijn mening niet onder stoelen of banken steek. Sarcasme vind ik helemaal top!

Via Twitter ben ik bij singlestad terecht gekomen, vanaf nu zal ik proberen iedere week een stukje voor dit blog te schrijven. Waarom ik dit wil gaan doen is puur vanwege het feit dat ik al een aantal jaartjes single ben en je tegen bepaalde zaken aanloopt als: “goh, ben je nog niet aan de man?” “goh, je word nu wel wat ouder, zul je niet eens aan je toekomst gaan denken?” of gewoon het gevoel van je eenzaam voelen tijdens kerst of feestdagen.

Inmiddels ben ik 4 jaar single en noem mezelf bewust single. Ik geniet van het leven en een man is op dit moment niet aan mij besteed. In de eerste 2 jaar van mijn single bestaan voelde ik me als degene die had gefaald, ik kan geen relatie behouden, ik ben niet dat deel van de maatschappij, nu op dit moment zie ik gebonden zijn als zijnde “een cliche uit de maatschappij” ik heb gekozen voor mezelf eerst en dan een toevoeging tegen komen.
Daten doe ik het liefst zo min mogelijk, relaties aangaan al helemaal niet. Ik heb twee langere relaties gehad en de pijn van verliezen wil ik niet meer waardoor ik heel voorzichtig ben geworden. Misschien wel, nuchter en soms zonder gevoel. Deze twee mannen waren niet goed voor me. Uiteindelijk schoot ik door naar het uiterst tegenovergestelde. Het playen van mannen, en dat ging me erg goed af, immers ik val in een prachtig profiel, jong, niet achteraan gestaan bij het uitdelen van een fatsoenlijke gezichten, leuk figuur, goede baan, druk planmatig leven, autosport, en kan haar mannetje staan, heb een mooie auto en een pittig karakter. Het mooiste, ik val op oudere mannen die succesvol in het leven staan.

Tegenwoordig sta ik niet meer zo in het leven, deze mannen maken ik vrienden van me om ze goed te observeren of ze mij wel waard zijn, en nee, ik ben niet arrogant, ik ben erg selectief geworden. Aankomende blogs zal ik hier en daar wel op in gaan met betrekking tot wat mij is overkomen in de liefde, waar ik nu tegen aanloop en wat is nou eigenlijk de ideale man voor mij? Uiteraard ga ik het ook nog eens hebben over het cliche kerstdiner, badguys en de twee of vierpersoons verpakkingen in de supermarkt, waardoor als ik kook, ik altijd teveel kook, ook wil ik het “kinderen zijn zo leuk” cliche eens een keer aanhalen in een van mijn blogs. Vinden we ze nou echt leuk? Of vinden we ze leuk omdat ze erbij horen, bij het deel zijn van de maatschappij.

Ik vind het een leuke uitdaging om jullie deel uit te laten maken van mijn single bestaan en levensvisie. Ik ben enthousiast en ik hoop jullie ook naar aanleiding van het lezen van mijn blogs.
Tot de volgende!

Een tweede gastblogger diende zich aan deze week. Patrick Schoen is zijn naam. Hij schreef een eyeopener over social media. Ik wil Patrick bedanken voor het schrijven van dit scherpe stuk.

Sociale netwerken, je wordt tegenwoordig doodgegooid met nieuwe platforms om met elkaar te praten. Myspace, Facebook, Hyves en Twitter zijn al niet meer weg te denken uit de samenleving, deze platforms bestaan echter nog geen tien jaar. Social Media is hip, snel en overal, maar wat is nu precies de invloed van dit soort technologie op onze samenleving?

Als ik om me heen kijk op straat of in het openbaar vervoer zie ik mensen constant driftig op hun mobiele tikken om de laatste Tweet te verspreiden naar hun netwerk, of ze alleen zijn of in gezelschap lijkt ze weinig te kunnen schelen. De sleutel van dit soort platforms ligt in het nu, nu is relevant, vijf minuten geleden is oud nieuws. Mensen lijken bijna geobsedeerd om constant in verbinding te staan met hun netwerk.

Dit lijkt een wig te drijven tussen de mensen die “out” zijn en degenen die mee doen. De ouderen generatie die er niet mee opgegroeid is en geen behoefte heeft om zijn privé leven op het internet te zetten. De nieuwe generatie lijkt het besef te verliezen dat ze niet zijn hoe ze zich op internet profileren, maar hoe ze omgaan met hun omgeving. Het lijkt belangrijker te zijn wat jouw 150 “vrienden” op Facebook van je vinden dan degenen met wie je rond de tafel zit.

“Privacy is dead, and social media hold the smoking gun.” Zei Pete Cashmore, de CEO van nieuwssite Mashable.com

Is dit de wereld waar we op af streven. Persoonlijk vind ik termen als “Crackberry” (Blackberry verslaving) en internet-verslaving vrij zorgbarende zaken. Ik denk dat het tijd wordt om deze zaken eens in perspectief te gaan zetten en het concept een deel van je leven te gaan maken in plaats van de hoofdrol te laten spelen.

Je echte vrienden zijn de mensen om je heen, in een fysieke omgeving. Denk de volgende keer even na voor je je mobiele telefoon pakt en een foto met locatie en nummerbord Tweet van jouw vriend zijn nieuwe auto. Creëer niet alleen een online persoonlijkheid, creëer ook online bewustzijn.